با تور دلم زود تو را می گیرم

از خاطره رود تو را می گیرم

ای ماهی آبهای روشن ای عشق

از آب گل آلود تو را می گیرم

                                      (ج . صفربیگی)

می گویی چهار ساله شدیم. مثل خیلی چیز های دیگر که در آستانه چهار سالگی است.

می گویی کم شدیم ... گم شدیم... شلوغ شدیم...

من به آبشار درشت چشم هات نگاه می کنم... چه خوب از تنهایی در آوردیم... من جایی را که امروز ایستاده ام مدیون توام ... جایی را که دوستش دارم... مرا ببخش اگر روزی جایی را که ایستاده ای دوست نداشتی...

این دوستی و برخی دوستی های حاصل از آن سرشار معنایند که اگر نبودند تا امروز جسم بی جانشان در آمد و رفت روزهای سرد برگی بی درخت بود اسیر طوفان...
ببخش مرا اگر از هم گم می شویم...

یک خاطره میان من و تو و آن دیگری

دیگری: صدای زمان را گوش کن!... ده... نه... هشت... و چهاری که معطل در میانشان قدم می زند...چهاری که حتی ... ممیز های پیر تاریخ... او را صدا نمی کنند... تا جایی همچون... ده ... نه ... و هشت بیابد!

من: من از ممیز های  پیر تاریخ بیزارم/ که به عدد های منفرد کنار یکدیگر معتاهایی متفاوت می بخشند/ معناهایی که گاه معنایمان را بی معنا می کنند/ معطل... بی خیال... راحت

تو: چهار ما ، جای دیگری است...

"به همین سادگی چهار ساله نشدیم "

پی نوشت: این نوشته واکنش کوچکی است به مهربانی بزرگ شیوا که در چهار سالگی دوستیمان مرا غرق محبت کرد... و تمام اتفاق های خوبی که پاییز چهارساله شان می کند

جنوبگان تنم خالي است

فصل منجمد جفت گيري

فصل تاريكي است

پی نوشت: چه فرقی می کند که رخت خواب برای پوشیدن باشد یا برای پهن کردن وقتی تو خواب را بیشتر دوست داری ...

اشک های دنیا را نسبتی است پایدار، هر گاه چشمی گریان شود، چشمی دیگر جایی دیگر ، اشکی نخواهد ریخت...
                                                 (در انتظار گودو، ساموئل بکت)

از پوتزو بعید بود که تا این حد فیلسوف باشد اما بود... چون می دانست که اگر چشم هایش از فرط خوشی خشک شده اند لاکی، موجود مفلوکی که پوتزو او را به بیگاری تحقیر آمیز می گرفت و خوک می نامید، چطور به جای او می گرید و چگونه وقتی کلاه سرش می گذارند فکر می کند و از زور فکر به رقص می آید!!!!

پی نوشت : ما البته اجالتآ در انتظار گودو نیستیم اما داریم از زور کلاه گشادی که سرمان رفته به رقص می آییم ... بد رقصی ... روی چهار پایهء پوتزو!!!!! 

پی نوشت ۲: این کوتاه نویسی از بی حوصلگی نیست ...از سر ناچاری است...